Η ανάπτυξη του παγκόσμιουκλωστοϋφαντουργική βιομηχανίαΗ αλυσίδα έχει αυξήσει την ετήσια κατά κεφαλήν κατανάλωση κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων από 7 κιλά σε 13 κιλά, με συνολικό όγκο άνω των 100 εκατομμυρίων τόνων, και η ετήσια παραγωγή αποβλήτων υφασμάτων έχει φτάσει τα 40 εκατομμύρια τόνους. Το 2020, η ηπειρωτική χώρα μου θα ανακυκλώσει 4,3 εκατομμύρια τόνους υφασμάτων και η παραγωγή χημικών ινών θα ξεπεράσει τα 60 εκατομμύρια τόνους. Παρόλο που ο αριθμός των εξαγωγών υφασμάτων είναι υψηλός, το ποσοστό ανακύκλωσης είναι χαμηλό. Υπάρχουν ακόμη περισσότερα από τα 2/3 των αποβλήτων υφασμάτων στον κόσμο που δεν έχουν καταφέρει να αναβαθμιστούν και να ανακυκλωθούν.

Τα λεγόμενα ανανεώσιμα υφάσματα θεωρούνται γενικά ανακυκλωμένα.υφάσματαπου μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν και η απόδοση των ανακατασκευασμένων προϊόντων είναι βασικά η ίδια και έχει ακόμη και υψηλότερη αξίαμονόχρωμα υφάσματαΓια τα βιοδιασπώμενα «μιας χρήσης» κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, τα οποία δεν έχουν την οικονομική αξία της άμεσης ανάκτησης, μπορούν να κομποστοποιηθούν σε χώρους υγειονομικής ταφής. Εκτός από αυτήν την έννοια της κυκλικής οικονομίας, η βιομηχανική τεχνολογία διαιρεί την ανακύκλωση σε δύο τύπους: αναβάθμιση και υποβάθμιση.

Οι μέθοδοι ανακύκλωσης υφασμάτων περιλαμβάνουν κυρίως μηχανικές, φυσικές και χημικές μεθόδους. Η μηχανική μέθοδος είναι η επεξεργασία των υφασμάτων σε λεπτές λωρίδες ή ίνες για επανα-κλώση ή αλλαγή του κύριου σκοπού των υφασμάτων. Η φυσική μέθοδος αφορά κυρίως συνθετικές ίνες, ειδικά τις ίνες που σχηματίζονται με κλώση τήξης, οι οποίες τήκονται σε υψηλή θερμοκρασία για να λιώσουν τα υφάσματα. Μετά το φιλτράρισμα των ακαθαρσιών, μπορούν να κλωστηθούν ή να χρησιμοποιηθούν σε άλλα προϊόντα. Ορισμένα σύνθετα υλικά ινών υψηλής απόδοσης μπορούν να αφαιρέσουν εποξειδική ρητίνη σε υψηλή θερμοκρασία, να αποκαταστήσουν την κατάσταση των ινών και να χρησιμοποιηθούν σε μη υφαντικά προϊόντα μέσω διαδικασιών κοπής και σύνθλιψης. Οι χημικές μέθοδοι αφορούν κυρίως μια ποικιλία υφασμάτων. Ο διαχωρισμός των ινών ανακυκλώνεται ξεχωριστά και χρησιμοποιούνται περισσότερες φορές για τον καθαρισμό των ανακυκλωμένων υλικών, την καλύτερη απομάκρυνση ακαθαρσιών και χρωστικών ουσιών και την εφαρμογή αναβάθμισης και αναγέννησης.

Το 2020, η παραγωγή ινών πολυεστέρα της χώρας μου ήταν 49,357,5 εκατομμύρια τόνοι, αντιπροσωπεύοντας το 72% του συνόλου, το βαμβάκι ήταν 8,6 εκατομμύρια τόνοι, αντιπροσωπεύοντας το 12%, η βισκόζη ήταν 3,95 εκατομμύρια τόνοι, αντιπροσωπεύοντας το 5,8%, και το νάιλον ήταν 5,6%. Οι υπόλοιπες ίνες συνολικά είναι λιγότερο από 4%. Προκειμένου να διασφαλιστεί ο εφοδιασμός με τρόφιμα, η παραγωγή φυσικών ινών όπως το βαμβάκι, το λινό και το μαλλί παρουσιάζει πτωτική τάση στο σύνολό της. Πρόκειται για μια σταδιακή στρατηγική για την αντικατάσταση ορισμένων φυσικών ινών με συνθετικές ίνες. Η πηγή πρώτων υλών από συνθετικές ίνες μπορεί να επιλέξει βιολογικούς πόρους και οι ανακυκλωμένοι ανανεώσιμοι πόροι θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν για τη σταδιακή απαλλαγή από την υπερβολική εξάρτηση από μη ανανεώσιμους πόρους. Αυτό δεν έχει μόνο πρακτική σημασία για την εξοικονόμηση πόρων, την προστασία του περιβάλλοντος και τη μείωση της κατοχής καλλιεργήσιμης γης, αλλά έχει και μεγάλη σημασία για την οικοδόμηση και την ανάπτυξη της κυκλικής οικονομίας.